þeóte
- noun [ feminine ]
-
Þeóte
canalis
,- Wrt. Voc. i. 38, 17
fistula,
- 39, 56 .
-
Of þeótan (þeóte,)
- (Wrt. Voc. ii. 76, 4,)
tubo,
- Hpt. G1. 418, 61 .
-
Þeótan
organa,
- Wrt. Voc. ii. 64, 51: 97, 24 .
-
Þeótan, wæterþrúh
cataractae,
- 13, 15 .
-
Ealle heofones þeótan wǽron mid wætere gefylde,
- Wulfst. 206, 17 .
-
In stefne ðeótena
(cataractarum)
ðínra,
- Ps. Surt. 41, 8 .
-
Þeótum
fistulis,
- Wrt. Voc. ii. 108, 67: 35, 59 .
-
Hé wundorlíce mid þeótum wæter út áteáh,
- Homl. Skt. ii. 27, 32 .
-
Hé ús ontýneþ heofenes þeótan,
- Blickl. Homl. 39, 31: 51, 11 .
Bosworth, Joseph. “þeóte.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31773.
Checked: 2