ymb-hygdig
- adjective
-
Ymbhédig
sollicitus,
- Wrt. Voc. i. 51, 24 .
-
Emhídig ł carful
zelotypus,
- Hpt. Gl. 415, 1 .
-
Emhídi,
- 414, 77 .
-
Emhédig ł hohful,
- 459, 71 .
-
Hé mid ymbhýdie (behygdige, Bd. M. 264, 31) móde smeáde
sollerti animo scrutaretur,
- Bd. 4, 3 ;
- S. 568, 4 .
-
Ne beó gé ymbehýdige eówre sáwle hwæt gé etan
nolite solliciti esse animae vestrae quid manducetis,
- Lk. Skt. 12, 22 .
-
Be óðrum þingum ymbehýdige
de ceteris solliciti,
- 12, 26 .
-
Ymbhýdige be reáfe,
- Mt. Kmbl. 6, 28 .
-
Ða sýn emhýdige and cariende embe heora ealdorscipas on eallum þingum
sollicitudinem gerant super decanias suas in omnibus,
- R. Ben. 46, 10 .
-
Ymbhédigra
sollicitorum,
- Kent. Gl. 352 .
-
Hié forgytaþ ðæt hié hwéne ǽr ymbhygdigum eárum and ingeþancum gehýrdon reccean,
- Blickl. Homl. 55, 27 .
-
Gif him þince ðæt hé geseó man mid wǽpnan gewundodne, ymbhídig sorg ðæt byð,
- Lchdm. iii. 174, 12 .
Bosworth, Joseph. “ymb-hygdig.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/37163.
Checked: 2