of-stingan
- verb [ strong ]
-
His ealdgefána sum hiene ofstang
a Pausania occisus est,
- Ors. 3, 7 ;
- Swt. 118, 34 .
-
Hé hiene (the elephant) on ðone nafelan ofstang,
- 4, 1 ;
- Swt. 156, II .
Hé (Pilate) hiene selfne ofstong
sua se transverberans manu,
- 6, 3 ;
- Swt. 258, 10 :
- Shrn. 33, 5 .
-
Hé wolde ofstingan Eádwine, ac hé ofstang Lillan his þegn.
- Chr. 626 ;
- Erl. 23, 29: 755 ;
- Erl. 48, 23 .
-
Ne ofstong Æfner hiene n mid ðý speres orde ac mid hindewerdum ðam sceafte
Abner non eum recta, sed aversa hasta transforavit.
- Past. 40, 6 ;
- Swt. 297, 10 .
-
Sunu gif hé (an ox) ofstinge
(gore),
- L. Alf. 21 ;
- Th. i. 50, 2 .
-
Hât Fabianus ðæt hí man begen ofstunge,
- Homl. Skt. i. 5, 405 .
-
Ðæt ic ðé ne dyrre ofstingan
ne compellar confodere te in terram,
- Past. 40, 5 ;
- Swt. 295, 16 .
-
Hêr Ǽdmund cyning wearð ofstungen,
- Chr. 948 ;
- Erl. 117, 8 .
Bosworth, Joseph. “of-stingan.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/24371.
Checked: 1