Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

rysc

  • noun [ masculinefeminine ]
Dictionary links
Grammar
rysc, m. f. (?) : rysce, an; f.
A rush
Show examples
  • Risc

    juncus,

    • Wrt. Voc. i. 31, 30 : ii. 112, 18
    • .
  • Risce,

    • i. 68, 35.
  • Resce juncus vel

    scyrpus,

    • 79, 66
    • .
  • Spyrte biþ of rixum gebróden. Rixe weaxst gewunelíce on wæterigum stówum,

    • Homl. Th. ii. 402, 8-10
    • .
  • Risce

    papyro, junco,

    • Hpt. Gl. 483, 69
    • .
  • Grównys hreódes and ricsa

    viror calami et junci,

    • Bd. 3, 23
    • ;
    • S. 554. 23
    • .
  • Ricsa wyrttruman,

    • Lchdm. ii. 234, 8
    • .
  • Rixum

    juncis,

    • Wrt. Voc. ii. 97, 21
    • .
  • Ðá heó geseah ðone windel on ðám rixum

    (in papyrione)

    ,
    • Ex. 2, 5
    • .
Etymology
[
Ayenb. resse :
Piers P. rische, reshe, rusche :
Chauc. rishe :
Prompt. Parv. rische, rusche :
M. H. Ger. rusch; f. a rush :
Du. rusch; n. From Latin ruscus .]
Similar entries
v. eá-(ǽ-, eó-)risc,-rixe.
Linked entries
v.  risc rics rusce rysce.
Full form

Word-wheel

  • rysc, n.