Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

sceanca

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
sceanca, an ; m.
a shank, shin, the leg from the knee to the foot
Show examples
  • Sceanca

    crus

    ,
    • Ælfc. Gr. 9, 33
    • ;
    • Som. 12, 22: Wrt. Voc. ii. 137, 21: i. 71, 56
    • .
  • Scance(-a?) crus, sceanca[n]

    crura

    ,
    • 44, 68.
  • Gif se sconca biþ þyrel beneoðan cneówe,

    • L. Alf. pol. 63
    • ;
    • Th. i. 96, 16.
  • Gif monnes sconca biþ of áslagen wið ðæt cneóu,

    • 72
    • ;
    • Th. i. 98, 19.
  • Nim blæces hundes deádes ðone swýðran fótes sceancan (fótscancan, MS. B. ),

    • Lchdm. i. 362, 27
    • .
  • Sconcan

    crura

    ,
    • Wrt. Voc. i. 65, 41.
  • Scancan,

    • ii. 17, 43.
  • Sceancan crura, scancan

    tibiae

    ,
    • i.283,69-70.
  • Lǽcedómas wið scancena sáre, and gif scancan forade synd.

    • Lchdm. ii. 6, 10.
  • Sindon ða scancan (of the Phenix) scyllum biweaxen

    crura tegunt squamae

    ,
    • Exon. Th. 219, 20
    • ;
    • Ph. 310
    • .
  • Scancan

    tibias

    ,
    • Hpt. Gl. 482, 64: Kent. Gl. 982
    • .
  • Sconca[n?]

    suras

    ,
    • Wrt. Voc. ii. 93, 5
    • .
  • Ðæt man forbrǽce hyra sceancan

    (crura).

    • Jn. Skt. 19, 31, 32, 33.
  • Se sceocca gewráð his sceancan,

    • Homl. Skt. i. 11, 223.
  • Sconcan,

    • Salm. Kmbl. 203
    • ;
    • Sal. 101
    • .
the upper part of the leg (= þeóhsceanca)
Show examples
  • Ic wille ðæt gé fédaþ án earm Engliscmon . . . Ágyfe mon hine . . . án scone spices oððe án ram weorðe iiii. peningas,

    • L. Ath. i. prm.
    • ;
    • Th. i. 198, 7.
Etymology
[
Dan. Swed. skank a shank:
cf. Germ. schenkel
.]
Similar entries
v. earm-, fót-, hóh-, þeóh-sceanca.
Linked entries
v.  sceonca.
Full form

Word-wheel

  • sceanca, n.