scild
- noun [ masculine ]
Scyld
scutum vel clipeus vel parma,
lytel scyld
pelta
. . . scyld
clipeus, testudo,
lytel scyld
ancile,
ða læssan scyldas
peltae vel parmae,
- Wrt. Voc. i. 35, 27-28, 57-59 .
-
Scyld
cetra,
- ii. 20, 9 :
pelta,
- 68, 4 .
-
Sceld
scutum,
- i. 289, 30 :
- Ps. Th. 75, 3 .
-
Scyld sceal gebunden, leóht linden bord.
- Exon. Th. 339, 15 ;
- Gn. Ex. 94 .
-
Scyld sceal cempan,
- 341, 22 ;
- Gn. Ex. 130 .
Rand sceal on scylde,
- Menol. Fox 534 ;
- Gn. C. 37 .
-
Næfde hé scyld
(scutum)
æt handa, ðæt hé ðone cyning mid gescyldan mihte,
- Bd. 2, 9 ;
- S. 511, 22 .
-
Nán scyldwyrhta ne lecge nán scépes fell on scyld,
- L. Ath. i. 15 ;
- Th. i. 208, ii .
-
Ðǽr læg secg mænig ofer scild scoten,
- Chr. 937 ;
- Erl. 112, 19 .
-
Dynedan scildas,
- Judth. Thw. 24, 24 ;
- Jud. 204 .
-
Scylda
parmarum,
- Wrt. Voc. ii. 96, 30 .
-
Eorles heregeata . . . ehta spera and eall swá feala scylda,
- L. C. S. 72 ;
- Th. i. 414, 7 .
-
Hlyn wearð on wícum scylda and sceafta,
- Cd. Th. 124, 13 ;
- Gen. 2062 .
-
Síde scyldas, randas regnhearde,
- Beo. Th. 656 ;
- B. 325 .
-
Scild mín beo ðú
refugium meum es tu,
- Ps. Spl. T. 70, 4 .
-
Ðam biþ Dryhten scyld,
- Exon. Th. 229, 31 ;
- Ph. 463 .
-
Is se scyld ufan frætwum geféged ofer ðæs fugles bæc,
- 219, 17 ;
- Ph. 308 .
Bosworth, Joseph. “scild.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/26772.
Checked: 2