scill
- noun [ feminine ]
Musclan scil
conca,
- Wrt. Voc. ii. 15, 35 .
- Scel. 105, 37 .
-
Scel
echinus, i. piscis, cancer,
- 142, 24 :
- 106, 75 .
-
Musclan ł scille
de concha,
- Hpt. Gl. 417, 10 .
-
Scille vel sǽsnæglas
conchae vel cochleae,
- Wrt. Voc. i. 56, 7 .
-
Scellum
concis,
- ii. 15, 18 .
-
Se rodor ymbféhþ útan eall þás niðerlícan gescæfte, swá seó scell ymbféhþ ðæt ǽg,
- Shrn. 63, 10 :
- Met. 20, 174 .
-
Fæger swylce hé of ǽgerum út álǽde, scír of scylle,
- Exon. Th. 214, 4 ;
- Ph. 234 .
-
Hió dyde sciella tó bisene his heor neohtum and ðus cwæð: Ǽlces fisces sciell biþ tó oðerre geféged
sub squamarum specie de ejus satellitibus perhibetur: Una uni conjungitur,
- Past. 47, 3 ;
- Swt. 361, 17 .
-
Sumum (serpents) scinan ða scilla swylce hié wǽron gyldene.
- Nar. 13, 19 .
-
Ðonne hié (the serpent) mon slóg oððe sceát, ðonne glád hit on ðǽm scyllum, swelce hit wǽre sméðe ísen.
- Ors. 4, 6 ;
- Swt. 174, 8 .
-
Sindon ða scancan scyllum biweaxen
crura tegunt squamae,
- Exon. Th. 219, 21 ;
- Ph. 310 .
-
Ne ete gé nánne fisc búton ða ðe habbaþ finnas and scilla,
- Lev. 11, 9 .
-
Nim león gelynde, mylt on scylle
(a dish or a shell?),
- Lchdm. i. 364, 24 .
-
Wyrme on scille,
- ii. 42, 16 :
- 310, 6 .
Bosworth, Joseph. “scill.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/26799.
Checked: 2