scrúd-fultum
- noun [ masculine ]
-
Ealle ða sócna ofer ðæt fennland him (the monks of Ely) tó scrúdfultume
(cf. stent causas seculares emendandae fratrum loco manentium victui vel vestitui necessaria ministrantes,)- (p. 238.) ,
- Chart. Th. 242, 18 .
-
Twelf hída to scrúdfultume ðam híréde (Winchester),
- 499, 13 .
-
Ic habbe gifen ðæt land intó Sanctes Petres mynstre intó Baðan ðam munecan tó scrúdfultume.
- Cod. Dip. Kmbl. iv. 171, 15 .
Bosworth, Joseph. “scrúd-fultum.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/27057.
Checked: 2