Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

sealtere

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
sealtere, es; m.
A salt-worker
Show examples
  • Sealtere

    salinator,

    • Wrt. Voc. i. 74, 10
    • .
  • Sealtere, saltere,

    • Ælfc. Gr. 9, 21
    • ;
    • Zup. 47, 2
    • .
  • Sealtere, hwæt ús fremaþ cræft ðín ? . . . Nán eówer blisse brýcþ on gereorduncge oððe mete, búton cræft mín gistlíþe him beó,

    • Coll. Monast. Th. 28, 5-11
    • .
  • On ðone saltherpaþ; and swá ondlong ðæs herpaþes ðæt on salteredene . . . on salterewellan; of salterewellan eástriht on saltbróc,

    • Cod. Dip. Kmbl. lii. 206, 28-32
    • .
  • Sealtera cumb,

    • 412, 24
    • .
  • In saltera weg; of sealtera wege,

    • 80, 16
    • .
Etymology
[
Prompt. Parv. saltare or wellare of salt salinator.
]
Linked entries
v.  sealt-herepaþ.
Full form

Word-wheel

  • sealtere, n.