sifeþa
- noun [ masculinefeminine ]
-
Sifeþa
furfur,
- Wrt. Voc. i. 67, 49 :
acus,
- 83, 19 .
-
Sifiþan, siuida
furfures,
- Txts. 65, 940 .
-
Syfeþa,
- Wrt. Voc. ii. 38, 75 .
-
Swá swá mon melo sift; ðæt melo þurhcrýpþ ǽlc þyrel and ða siofoþa (syfeþa, Cott. MS.) weorþaþ ásyndred.
- Bt. 34, 11 ;
- Fox 152, 3 .
-
Genim ðysse wyrte sǽd on ele gesodene and mid syfeþon gemencged,
- Lchdm. i. 282, 1 .
-
Dó seofoþa on sealt wæter,
- ii. 262, 13 .
-
Riges seofoþa,
- 48, 20 .
-
Oferwylle on ðam selfan ecede sifeþan,
- 250, 23 .
-
Áta ł sifþa ł unwæstm
zizania,
- Mt. Kmbl. Lind. 13, 38 .
-
Sifþe,
- 13, 25 .
-
Sifþena
zizaniorum,
- p. 17, 5 .
Bosworth, Joseph. “sifeþa.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/27656.
Checked: 2