smedema
- noun [ masculine ]
-
Smeoduma
polenta
- Wrt. Voc. ii. 117, 51.
-
Melewes smedma
simila
- 83, 65.
-
Smedma of melwe
pollis
- Ælfc. Gr. 9, 28 ;
- Zup. 55, 15.
-
Smedma
simila
velpollis
- Wrt. Voc. i. 41, 24.
-
Hwǽtes smedma
- Lchdm. ii. 108, 10.
-
Gecned þrí sestras smedeman
(similae)
- Gen. 18, 6 : Ex. 29, 40.
-
Smideman
- Lev. 2, 2.
-
Genim smedman six yntsena gewihte
- Lchdm. i. 150, 17.
-
Mid hwǽtes smedeman
with the fat of kidneys of wheat (A. V.)
;cum medulla tritici
: cf.óþ smedeman
ad medullam
- Hpt. Gl. 410, 28.
-
Ðá hláfas wǽron berene. Bere is swíðe earfoþe tó gearcigenne, and ðeáhhwæðere fét ðone mann, ðonne hé gearo biþ. Swá wæs seó ealde ǽ swíðe earfoþe tó understandenne, ac ðeáhhwæðere ðonne wé cumaþ tó ðam smedman, ðæt is tó ðære getácnunge, ðonne gereordaþ heó fire mód
- Homl. Th. i. 188, 7.
-
Genim ácrinde, wirc tó smedman
- Lchdm. ii. 132, 19.
-
Of mealtes smedman geworht
- 332, 20.
-
Genim hwǽtenes meluwes smedman
- 134, 4.
Bosworth, Joseph. “smedema.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/28109.
Checked: 2