Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

stór

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
stór, es; m.
Frankincense, storax
Show examples
  • Ðes stór

    hoc thus,

    • Ælfc. Gr. 9, 33
    • ;
    • Zup. 59, 14
    • :
    • Wrt. Voc. i. 81, 25
    • .
  • Stór ðe biþ of gewringe

    stacten,

    • 20, 28
    • .
  • Hí him geoffrodon gold and récels and myrran . . . se stór getácnode ðæt hé is sóð God,

    • Homl. Th. i. 116, 9
    • .
  • Áne hand fulle stóres,

    • Lev. 2, 2
    • .
  • Nymeþ stór

    sumite modicum storacis,

    • Gen. 43, 11
    • .
  • Ða ðe offrodon ðone stór

    qui offerebant incensum,

    • Num. 16, 35
    • .
  • Brimne stór and hwítne rýcels,

    • Lchdm. iii. 14, 21
    • .
  • (13th cent.) '

    Mj bene bi ydiȝt beuore þe ase þet stor.

    '

    þet stor huanne hit is ope þe uere smelþ zuete,

    • Ayenb. 211, 17
Etymology
[
Encens, stor olibanus, Wrt. Voc. i. 140, 24
]
Similar entries
v. stéran.
Linked entries
v.  stéran.
Full form

Word-wheel

  • stór, n.