strǽgl
- noun [ feminine ]
-
Strégl (g over a), strél
aulea,
- Txts. 43, 249 .
-
Strél
stragua,
- 99, 1907 .
-
Strǽl vel bedding
mataxa vel conductum vel stramentum,
- Wrt. Voc. i. 59, 29 .
-
Strǽle mínum (-e ?) ic wǽte
stratum meum rigabo,
- Ps. Spl. 6, 6 .
-
Strǽla
stragularum,
- Hpt. Gl. 430, 67 .
-
Ealle strǽla his ðú ácyrdest
universum stratum ejus versasti,
- Ps. Spl. 40, 3 .
Bosworth, Joseph. “strǽgl.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/29099.
Checked: 2