strangung
- noun [ feminine ]
-
He (Christ) ne behófode nánes wæstmes ne nánre strangunge on ðære godcundnysse,
- Homl. Th. i. 150, 5 .
-
Mettas ðe célunge and strangunge mægen haebben,
- Lchdm. ii. 176, 16 .
-
Ðæt lyft hé gesceóp tó úres lífes strangunge,
- Hexam. 4 ;
- Norm. 8, 17 .
Helias lyfaþ git on líchaman mid langsumre strangunge.
- Homl. Skt. i. 18, 275 .
Bosworth, Joseph. “strangung.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/29115.
Checked: 2