streáwian
- verb [ weak ]
-
Ic strewige (streáwige, streówige)
sterno,
- Ælfc. Gr. 28, l ;
- Zup. 165, 9 .
-
Wé streówiaþ (strewiaþ) axan uppan úre heáfda,
- Homl. Skt. i. 12, 38 .
-
Streáwiaþ
evernenent (sternerent ?),
- Wrt. Voc. ii. 144, 30 .
-
Mid ðǽm hé strewede ðone weg,
- Past. 16 ;
- Swt. 103, 13 .
-
Sume of ðám treówum heówon and streówodon (streówedon, MS. A. : strewedon, MS. B.) on ðone weg,
- Mk. Skt. 11, 8 .
-
Strewodun (streówedon, MS. A.),
- Mt. Kmbl. 21, 8 .
-
Streówodan,
- Blickl. Homl. 71, 8, 9 .
-
Ða hǽþenan byrnende gléda streáwodon,
- Homl. Skt. i. 23, 35 .
-
Hé hét streówian geond ða flor fela byrnende gléda,
- 8, 168 .
Bosworth, Joseph. “streáwian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/29134.
Checked: 2