Þór
- noun [ masculine ]
-
Nú secgaþ sume ða Denisce men on heora gedwylde, ðæt se Iouis wǽre, ðe hý þór hátaþ, Mercuries sunu, ðe hí Óðon namiaþ; ac hí nabbaþ ná riht: for ðan ðe wé rǽdaþ on bócum, ge on hǽþenum ge on cristenun, ðæt se hetula Iouis tó sóðan is Saturnes sunu,
- Wulfst. 107, 8-13 .
-
Þór and Ówðen, ðe hǽðene men heriaþ swíðe,
- 197, 19 .
-
Fled (fleó?) þór (? þr,)
- (MS.)
on fyrgen hæfde (fyrgenheáfde?),
- Lchdm. iii. 54, 17 .
Bosworth, Joseph. “Þór.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31942.
Checked: 2