Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

un-wittig

  • adjective
Dictionary links
Grammar
un-wittig, adj;
Without wit or understanding,
not in a bad sense
Show examples
  • Ge weras, ge wíf and ða unwittigan cild,

    • Homl. Ass. 29, 122
    • .
in a bad sense
Show examples
  • Wel déd se ðe unwittigum stýrð mid swinglum, gif hé mid wordum ne mæg. Hit is áwriten:'Ne bið se stunta mid wordum gerihtlǽced'

    • Homl. Th. ii. 532, 13.
  • Þeówian unclǽnum deóflum and ðám unwittigum heargum,

    • Homl. Skt. ii. 30, 52.
Etymology
[
Þat nan ne beo so wilde, nan swa unwitti, þat word talie ær he ihere minne horn,Laym. 786.
Stew þine unwittie wordes, Marh. 6, 2.
O. H. Ger. un-wizzig insipiens, inprovidus, insanus.]
Similar entries
v. un-gewittig.
Linked entries
v.  un-gewittig.
Full form

Word-wheel

  • un-wittig, adj.