Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

wyrms

  • noun [ neuter ]
  • adjective
Dictionary links
Grammar
wyrms, es; n. m.
Corrupt matter
Show examples
  • Ðis wyrms

    hoc uirus,

    • Ælfc. Gr. 8
    • ;
    • Zup. 29, 1
    • .
  • Wyrms

    lues,

    • 9, 27
    • ;
    • Zup. 53, 7
    • :

    colera,

    • Wrt. Voc. ii. 134, 54
    • .
  • Wið eárena sáre ... gif ðǽr wyrms inne bið, hyt ðæt út áwyrpð,

    • Lchdm. i. 354, 16
    • .
  • Wyrms

    (worms, v.l.)

    ,
    • 358, 16
    • .
  • Sáh út wyrms (of ðam geswelle),

    • Homl. Skt. i. 20, 64
    • .
  • Hé áscræp ðone wyrms of his líce,

    • Homl. Th. ii. 452, 28
    • .
figurative :--
Show examples
  • His wuldor is wyrms and meox,

    • Homl. Skt. ii. 25, 261
    • .
Similar entries
v. worms; ge-wyrms; adj.
Linked entries
v.  worms wyrsm.
Full form

Word-wheel

  • wyrms, n.; adj.