ge-samnung
- noun [ feminine ]
-
Gesamnung
conventus, conventio,
- Ælfc. Gl. 87 ;
- Som. 74, 48 ;
- Wrt. Voc. 50, 30 .
-
Se wæs ðære gesamnunge ealdor
ipse princeps sy̆năgōgæ ĕrat,
- Lk. Bos. 8, 41 .
-
Fram gesamnunge mycelre
a concĭlio multo,
- Ps. Spl. C. 39, 14 .
-
Ealra heora eágan on ðære gesamnunge wǽron on hyne behealdende
omnium in sy̆năgōga ŏcŭli ĕrant intendentes in eum,
- Lk. Bos. 4, 20 :
- 8, 49 :
- Jn. Bos. 6, 59 ;
- 18, 20 .
-
He eóde on reste-dæge on ða gesamnunge æfter his gewunan
intrāvit sĕcundum consuetūdĭnem die sabbăti in sy̆năgōgam,
- Lk. Bos. 4, 16 .
-
He lǽrde híg on hyra gesamnungum
dŏcēbat eos in sy̆năgōgis eōrum,
- Mt. Bos. 13, 54 :
- 23, 6 :
- Mk. 1, 39 :
- 12, 39 :
- Lk. Bos. 4, 44 :
- 11, 43 :
- 20, 46 .
-
On gesamnunga
in sy̆năgōgas,
- Lk. Bos. 21, 12 .
-
On gesamnunga háligra
in ecclēsia sanctōrum,
- Ps. Lamb. 149, 1 .
-
Þurh ða gesamnunga we wǽron gefreoþode feónda gafoles
through that union we were freed from devils' tribute,
- Blickl. Homl. 105, 22 .
Bosworth, Joseph. “ge-samnung.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/15815.
Checked: 1