Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

hagal

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
hagal, hagol, es; m.
Hail; grando
Show examples
  • Hagol

    grando,

    • Ælfc. Gl. 94
    • ;
    • Som. 75, 100
    • ;
    • Wrt. Voc. 52, 50
    • :
    • Homl. Th. ii. 192, 32
    • .
  • Hagol cymþ of ðám réndropum ðonne hí beóþ gefrorene

    hail comes of the raindrops when they are frozen,

    • Lchdm. iii. 278, 19
    • .
  • Rén hagal and snáw hrusan leccaþ

    rain, hail, and snow moisten the earth,

    • Bt. Met. Fox 29, 127
    • ;
    • Met. 29, 64
    • .
  • Mid hagole

    with hail,

    • Homl. Th. ii. 350, 8
    • .
  • Gesihþ hreósan hrím and snáw hagle gemenged

    sees rime and snowfall mingled with hail,

    • Exon. 77 a
    • ;
    • Th. 289, 15
    • ;
    • Wand. 48
    • .
Etymology
[
Laym. haȝel
:
Icel. hagl; n. hail; Hagall; m. the name of the rune h
:
O. H. Ger. hagal
; m :
Ger. hagel
.]
Similar entries
v. hægel.
Linked entries
v.  hægel.
Full form

Word-wheel

  • hagal, n.