hlinc
- noun [ masculine ]
- Junius.
-
Of ðere díc on þornhlinch; ðanone on dynes hlinch; of ðam hlince,
- Cod. Dipl. Kmbl. iii. 223, 29.
-
Ðanon on ðone miclan hlinc,
- Chart. Th. 160, 24.
Fearnhlinc, landsore hlinc, sweord hlincas, wotan hlinc
- Lisle
- Pegge's Kenticisms.
- v. E. D. S. Publications, and Halliwell's Dict.
-
Beorgas ne muntas steápe ne stondaþ ne stánclifu heah hlifiaþ ne dene ne dalu ne dúnscrafu hlǽwas ne hlincas
nec tumulus crescit nec cava vallis hiat,
- Exon. 56 a;
- Th. 199, 13;
- Ph. 25.
-
Heá hlincas,
- 101 b;
- Th. 384, 7;
- Rä. 4, 24.
Bosworth, Joseph. “hlinc.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/19274.
Checked: 2