Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

hlyta

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
hlyta, hlytta, an; m.
A diviner, one who divines by casting lots
Show examples
  • Flaminius forseah ða sægene ðe ða hlyttan him sǽdon ðæt hé æt ðæm gefeohte ne cóme wið Gallíe

    Flaminius contemtis auspiciis quibus pugnare prohibebatur adversum Gallos,

    • Ors. 4, 7;
    • Swt. 184, 26.
  • Tánhlyta

    sortilegus,

    • Ælfc. Gl. 112;
    • Som. 79, 106;
    • Wrt. Voc. 60, 13.
Similar entries
v. efen-hlytta; hlyt.
Full form

Word-wheel

  • hlyta, n.