offrung
- noun [ feminine ]
Hit wæs gewunelíc on ealdum dagum, ðæt man Gode ðyllíce lác offrode on cucan orfe; ac seó offrung is nú unálýfedlíc.
- Homl. Th. ii. 456, 35 .
Ic áxige hwǽr seó offrung
(victima)
sig . . . God foresceáwaþ ða offrunge,
- Gen. 22, 7-8 .
Hwæðer is máre, ðe offrung (ofrung, MS. A. ), ðe ðæt weofud ðe gehálgaþ ða offrunge (ofrunge, MS. A. )?
- Mt. Kmbl. 23, 19 .
Melu oððe offrung ador,
- Ælfc. Gr. 9, 21 ;
- Som. 10, 32 .
Offrung
sacrificium,
- Wrt. Voc. i. 28, 49 .
Ofrung
oblatio,
- 28, 43 .
Wylt ðú ús syllan offrunge
hostias quoque et holocausta da nobis,
- Ex. 10, 25 .
Ofrunga
libamina, sacrificia,
- Hpt. Gl. 487, 72 .
Offrunga
holocausta,
- 509, 61 :
holocaustomata,
- 521, 71 .
Bosworth, Joseph. “offrung.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/24302.
Checked: 1