on-bítan
- verb [ strong ]
-
Se ðæs wæstmes onbát,
- Cd. Th. 30, 21 ;
- Gen. 470: 42, 22 ;
- Gen. 677 .
-
Gif wulf ǽniges cynnes orf tóslíte, and hit forðon deád beo, ne onbíte
gustet
his nán Cristen man,
- L. Ecg. P. iv. 29 ;
- Th. ii. 212, 26 .
-
Anbíte,
- iv. 28 ;
- Th. ii. 212, 23 .
-
Gecýðan ðæt heó ðæs forstolenan ne onbite,
- L. In. 57 ;
- Th. i. 138, 10 .
-
Ne sceal hé huniges onbítan,
- Lchdm. ii. 222, 20 .
-
Ne hit se mon drincan meahte, ne his ǽnig neát onbítan ne meahte,
- Nar. 8, 32 .
-
Nǽnigre wǽtan onbítan.
- Guthl. 2 ;
- Gdwin. 16, 24 ,
Bosworth, Joseph. “on-bítan.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/24464.
Checked: 1