on-cunnan
- verb
-
Ðonne oncann hé hiene selfne for ðære hrædhýdignesse ðe hé ǽr tó fela sealde
occasionem contra se im- patientiae enquirit,
- Past. 44, 4 ;
- Swt. 325, 16 .
-
Ic him mín wedd beád, ðæt ic hyra nǽfre nǽnne ne oncúðe, for ðon ðe hý on riht sprǽcon,
- Chart. Th. 486, 21 .
-
Mé míne ágen word sócon swýðe oncúðan
verba mea excrabantur,
- Ps. Th. 55, 5 .
-
Ðonne oncúðon
impugnabant
hié mé bútan scylde,
- Past. 46, 7 ;
- Swt. 355, 15 .
-
Hié sylfe be ðdon oncúðon, ðæt hié swá ne dydon,
- Blickl. Homl. 215, 12 .
-
Gif hwá óðerne godborges oncunne,
- L. Alf. pol. 33 ;
- Th. i. 82, 5 .
-
Ðý læs ðec Meotud oncunne, ðæt ðú sý wommes gewita,
- Exon. Th. 301, 13 ;
- Fä. 18 .
-
Ðæt ús God ne þurfa oncunnan for ðæræ waniungæ
nec nobis Deus debeat imputare hanc imminutionem,
- Chart. Th. 163, 25 .
-
Oncunnen
notatus,
- Wrt. Voc. ii. 114, 81 .
-
Hé wæs oncunnen
accusatus
fram ðam ylcan cyninge,
- Bd. 5, 19 ;
- S. 640, 9 .
-
Tó oncunnyne oncunnysse
as excusandas excusationes,
- Ps. Spl. M. C. 140, 4 .
Bosworth, Joseph. “on-cunnan.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/24491.
Checked: 1