on-feng
- noun [ masculine ]
-
Be cirliscre fǽmnan onfeuge. Gif mon on cirliscre fǽmnan breóst gefó,
- L. Alf. pol. 11 ;
- Th. i. 68, 13 .
-
Be nunnena onfenge
(andfencgum, MS. B.: anfenge, MS. H.),- 18 ;
- Th. i. 72, 7 .
-
Be þeófes onfenge æt þiéfþe,
- L. In. 28 ;
- Th. i. 120, 4 .
-
Secg wundaþ beorna gehwylcne ðe him ǽnigne onféng gedéþ
sedge cuts every one that lays hold of it,
- Runic pm. 15 ;
- Kmbl. 342, 14 .
-
Be wuda onfenge (andfenge, MS. H.: anfenge, MS. B.) bútan leáfe,
- L. In. 44 ;
- Th. i. 130, 1 .
-
Be unáliéfedes mæstennes onfenge,
- 49 ;
- Th. i. 132, 11 .
-
Wǽron ða hálgan on onfenge manna sáulum,
- Blickl. Homl. 209, 29 .
-
Wurdon hié on ðam onfenge forhte, and on fleám numen,
- Andr. Kmbl. 2679 ;
- An. 1341 .
-
Hé hine scilde wið onfengom earmra gǽsta,
- Exon. Th. 126, 24 ;
- Gú. 376: 133, 15 ;
- Gú. 490 .
Bosworth, Joseph. “on-feng.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/24536.
Checked: 2