organe
- noun [ feminineneuter ]
Organon,
- Exon. Th. 207, 4 ;
- Ph. 136 .
Ða organa wǽron getogene, and ða bíman gebláwene,
- Th. Ap. 25, 15 .
Organan organo,
- Ps. Surt. 150, 4 .
On salig wê ûre organan up áhengan in salicibus suspendimus organa nostra,
- Ps. Th. (Spl. T. , Surt. ), 136, 2 .
Iubal wæs fæder herpera and ðæra ðe organan macodun Iuba, fuit pater canentium cithara et organo,
- Gen. 4, 21 .
Bosworth, Joseph. “organe.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/24931.
Checked: 1