Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

rǽs

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
rǽs, es; m.
a race, swift or iviolent running, rush
Show examples
  • Wæs se þridda hlýp, rodorcyninges rǽs ðá hé on róde ástág,

    • Exon. Th. 45, 30
    • ;
    • Cri. 727.
  • Micle rǽse (

    magno impetu

    )

    worn tódrifen wæs on sǽ,

    • Mk. Skt. Rush. 5, 13.
  • Mycelum rǽse,

    • Lk. Skt. 8, 33.
  • Ðæt hors sum slóg on ðam wege mid swíðran rǽse (

    valentiore impetu

    )

    oferhleóp,

    • Bd. 5, 6
    • ;
    • S. 619, 17.
  • Ongeán ðam rǽse ðæs forþgotenan streámes

    contra impetum fluvii decurrentis,

    • 5, 10
    • ;
    • S. 625, 7.
  • Hé hét hwílon ða hundas ætstandan ðe urnon on ðam rǽse deórum getenge

    he sometimes ordered the dogs to stop that were running at full speed close upon the game,

    • Homl. Th. ii. 514, 25.
an onset, attack
Show examples
  • Beadumægnes rǽs,

    • Cd. Th. 198, 28
    • ;
    • Exod. 329.
  • Hit ofslóh mínra þegna xxvi. áne rǽse (

    in one onslaught

    ),
    • Nar. 15, 25.
  • Ðá wearð líg tólýsed, leád wíde sprong, hæleþ wurdon acle for ðý rǽse,

    • Exon. Th. 277, 27
    • ;
    • Jul. 587.
  • Hé gúðe rǽs mid his freádryhtne fremman sceolde,

    • Beo. Th. 5246
    • ;
    • B. 2626.
  • Gúðe rǽsum,

    • 4702
    • ;
    • B. 2356.
Etymology
[
Laym. ræs, res, reas an attack, onslaught
:
Allit. Pms, to run in on a res to rush in
:
Icel. rás
; if. a race, running.]
Linked entries
v.  rǽs-bora.
Full form

Word-wheel

  • rǽs, n.