riht-ǽw
- noun [ feminine ]
-
Gehádedum mannum is beboden, ðæt hí cýþan sceolan folce hwæt on hálgum bócum áwriten is, and hí wísian, hú hí rihtǽwe healdan sceolan,
- Wulfst. 304, 18.
-
Be ðam men ðe hæfþ his rihtǽwe
legitimam suam uxorem
,- L. Ecg. P. ii. tit. x ;
- Th. ii. 180, 16 .
Se man ðe his rihtǽwe and óðer wíf nimþ,
- ii. 8 ;
- Th. ii. 184, 21 .
-
Ðonne hé his rihtǽwe ǽrest hám bringþ,
- 21 ;
- Th. ii. 190, ii .
Gif hwylc man wið óðres rihtǽwe hǽmþ,
- ii. 10 ;
- Th. ii. 186, 6 .
Bosworth, Joseph. “riht-ǽw.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/25809.
Checked: 1