Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

riht-wís

  • adjective
Dictionary links
Grammar
riht-wís, adj.
Righteous , just
Show examples
  • Rihtwís

    justus,

    • Wrt. Voc. i. 75, 69.
  • Rihtwís

    justus

    ,

    rihtwísre

    justior

    ,

    ealra rihtwísost

    justissimus,

    • Ælfc. Gr. 5
    • ;
    • Som. 4, 65 : 9, 21
    • ;
    • Som. 10, 20.
  • Rihtwís déma,

    • Hy. 6, 7.
  • Se ðe underféhþ rihtwísne on rihtwíses naman, hé onféhþ rihtwíses méde,

    • Mt. Kmbl. 10, 41.
  • Unscyldig ic eom fram ðyses rihtwísan blóde

    (

    a sanguine justi hujus

    ),
    • 27, 24.
  • Ðé ic geseah rihtwísne ætforan mé,

    • Gen. 7, 1.
  • Dómas ðíne rihtwíse

    aequitas judicia tua,

    • Ps. Th. 118, 75, 172.
  • Rihtwíse

    non errantes,

    • Wrt. Voc. ii. 61, 52.
  • Fíftig rihtwísra manna

    quinquaginta justi,

    • Gen. 18, 24.
  • Heó is rihtwísre

    (

    justior

    )

    ðonne ic

    ,
    • 38, 26.
  • Boetius wæs on woruldþeáwum se rihtwísesta ,

    • Bt. 1
    • ;
    • Fox 2, 4.
Etymology
[
O. H. Ger. reht-wís : Icel.< /i> rétt-víss.
]
Similar entries
v. un-rihtwís.
Linked entries
v.  wrenc-wís.
Full form

Word-wheel

  • riht-wís, adj.