Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

ságol

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
ságol, es; m.
A staff, cudgel, club
Show examples
  • (v.

    sowel

    fustis

    ,
    • Wrt. Voc. i. 94, 22,
  • soþsawel

    veridicus,

    • 90, 19
    ),
  • Ságol oððe stæf fustis,

    • Ælfc. Gr. 9, 28
    • ;
    • Som. 11, 44
    • :

    fustis,

    • Wrt. Voc. i. 84, 28
    • .
  • Ða ságlas (vectes) sticiaþ inn on ðám hringum ða earce mid tó beranne . . . Ðæt is ðonne ðæt mon ða earce bere on ðǽm ságlum,

    • Past. 22, 1
    • ;
    • Swt. 171, 5-12
    • .
  • Hié Claudium mid ságlum of beótan,

    • Ors. 2, 6
    • ;
    • Swt. 88, 26
    • .
  • Hét ða cwelleras mid stearcum ságlum hine beóton,

    • Homl. Th. i. 424, 32
    • .
  • Mid stíðum ságlum beátaþ,

    • 432, 12: 468, 33
    • .
  • Hét his cwelleras ðone hálgan beátan mid heardum ságlum. Ðá bærst sum ságol intó ánes beáteres eágan,

    • Homl. Skt. i. 4, 142
    • .
  • Mid swurdum and sáhlum

    cum gladiis et fustibus,

    • Mt. Kmbl. 26, 47, 55
    • .
  • stafas ł sáhlas ísenne tóbræc

    vectes ferreos confregit,

    • Ps. Lamb. 106, 16
    • .
  • [

    Æk bær an honde ænne saȝel (staf, 2nd MS. ) stronge,

    • Laym. 12280.
    ]
Full form

Word-wheel

  • ságol, n.