Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

sanct

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
sanct, es; m.
A saint
Show examples
  • Hé wæs on lífe eorþlíc cing, hé is nú æfter deáþe heofonlíc sanct,

    • Chr. 979
    • ;
    • Erl. 129, 10
    • .
  • Ða mynstermenn noldon ðone sanct underfón.

    • Swt. A. S. Rdr. 100, 149.
  • Hé gesóhte ðone sanct,

    • Glostr. Frag. 6, 8: 8, 10
    • .
  • Ðǽr habbaþ englas eádigne dreám, sanctas singaþ.

    • Cd. Th. 286,20
    • ;
    • Sat. 355: 279, 18
    • ;
    • Sat. 240
    • .
  • Ðý ylcan dæge ealra wé healdaþ sancta symbel,

    • Menol. Fox 367
    • ;
    • Men. 200
    • .
  • The Latin forms sanctus, sancta (also sancte) are used before proper names :-- Sanctus Johannes, se mon Sancte Johannes, Sanctus Johanneslíf

    ,
    • Blickl. Homl. 163.
  • Sancta Maria,

    • 5, 30
    • .
  • Sancta Marian (gen. ),

    • 165, 27
    • .
Full form

Word-wheel

  • sanct, n.