sceamian
- verb [ weak ]
-
Ic ðæs nǽfre ne sceamige
non erubescam,
- Ps. Th. 24, 1.
-
Ne ic ne scamige
nec confundar,
- Ps. Spl. 30, 20.
-
Gif wé scomiaþ ðæt wé tó uncúðum monnum suelc sprecen si
homo apud hominem, de quo minime praesumit, fieri intercessor erubescit,
- Past. 10,2 ;
- Swt. 63, 5.
-
Weorðaþ gescende and hiora scamiaþ ða tó Sione hete hæfdon
confundantur et revereantur, qui oderunt Sion,
- Ps. Th. 128, 3.
-
Ná ic ne scamode
non confundebar,
- Ps. Spl. 118, 46.
-
Ðiós sǽ cwið ðæt ðú ðín scamige Sidon
erubesce Sidon, ait mare,
- Past. 52, 8 ;
- Swt. 409, 33 .
-
Hit is cyn ðæt wé úre scomigen,
- 52, 4 ;
- Swt. 407, 15 .
-
Sceamian heora ealle míne fýnd
erubescant omnes inimici mei,
- Ps. Th. 6, 8 .
-
Scamien,
- 69, 3.
-
Scamien (confundantur) heora ealle ða unrihtwísan,
- 24, 3.
-
Heora æfstu ealle sceamien,
- 69, 4.
-
For hwí hí ne mágan heora má sceamigan ðonne fægnian?
- Bt. 30,1 ;
- Fox 108, 7 .
-
Nó hé ðære feohgyfte scamigan þorfte,
- Beo. Th. 2057 ;
- B. 1026 .
-
Ðú ne þearft sceamian
,- Soul Kmbl. 286 ;
- Seel. 147.
-
For hwon sécest ðú sceade sceomiende?
- Cd. Th. 54, 8 ;
- Gen. 874 .
-
Sceomiande man sceal in sceade hweorfan,
- Exon. Th. 337, 19 ;
- Gn. Ex. 67 .
-
Ða deóflu wendon sceamigende áweg,
- Wulfst. 236, 26 .
-
Hý ( Beowulf's followers who had failed him in his need ) scamiende scyldas bǽron, ðǽr se gomela læg,
- Beo. Th. 5692 ;
- B. 2850 .
-
Mé sceamaþ
pudet,
- Ælfc. Gr. 33 ;
- Som. 37, 22.
-
Oft ðone geþyldegestan scamaþ ðæs siges ðe hí ofer ðone dióful hæfde,
- Past. 33, 7 ;
- Swt. 227, 19 .
-
Menn scamaþ for gódan dǽdan swýðor ðonne for misdǽdan,
- Wulfst. 164, 16.
-
Ðæs ús ne scamaþ ná, ac ðæs ús scamaþ swýðe, ðæt wé bóte áginnan,
- 165, 39.
-
Hý scamaþ, ðæt hý bétan heora misdǽda,
- 165, 8.
-
Ða woroldlecan lǽcas scomaþ, ðæt. . .,
- Past. 1, 1 ;
- Swt. 25, 20.
-
Mé sceamaþ ðæt ic wædlige
mendicare erubesco,
- Lk. Skt. 16,3.
-
Gehwam sceamaþ, ðæt hé wáclíce gescrýd cume,
- Homl. Th. i. 528, 21.
-
Him ðæs sceamode,
- 18, 12: Gen. 2, 25.
-
Ðá sceamode ealle his wiðerwinnan,
- Lk. Skt. 13, 17.
-
Hwá biþ gescended, ðæt mé for ðæm ne scamige?
- Past. 21, 6 ;
- Swt. 165, 5.
-
Forgif ús úre synna, ðæt ús ne scamige eft,
- Hy. 7, 84 .
-
Ne sceamige nánum men, ðæt hé ánum láreow his gyltas cýðe . . . him sceal sceamian ætforan Gode,
- Homl. Th. ii. 602, 30.
-
Ðæt mé nesceamie
non erubescam,
- Ps. Th. 24, 18.
-
Hú ne scolde hire sceamian
nonne debuerat rubore suffundi?
- Num. 12, 14.
-
Ðonne fægniaþ hí ðæs ðe hí sceamian sceolde,
- Bt. 30, tit. ;
- Fox xvi,6.
-
Ðonne mæg hine scamian ðære brǽdinge his hlísan,
- 19 ;
- Fox 68, 24: Met. 10, 13 .
-
Ne þearf ðé ðæs eaforan sceomigan,
- Cd. Th. 140, 14 ;
- Gen. 2327 .
Bosworth, Joseph. “sceamian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/26550.
Checked: 2