sealm-sang
- noun [ masculine ]
-
Sealmsang
psalmus,
- Ps. Lamb. 146, 1 .
-
Salmsang,
- 60, 9 .
-
On sealmsangum
in psalmis,
- Hymn. Surt. 7, 34 .
-
Ðá ðá se sealmsang gefylled wæs
expletis psalmodiis,
- Bd. 4, 7 ;
- S. 575, 2 .
-
Ðæs dæglícan sealmsanges
diurne psalmodie,
- Wrt. Voc. ii. 141, 61 :
- R. Ben. 34, 9 .
-
On fæstenne and on sealmsange,
- Blickl. Homl. 199, 34 .
-
Gif se man sealmsang ne cunne
si homo psalmos cantare nesciat,
- L. Ecg. P. iv. 61 ;
- Th. ii. 222, 16 .
-
Sealmsang
melodiam,
- Wrt. Voc. ii. 56, 77 .
-
Ða twegen fixas getácnodon sealmsang and ðæra wítegena cwydas. Án ðæra bodode Cristes tócyme mid sealmsange and óðer mid wítegunge. Nú sind ða twá gesetnyssa, ðæt is sealmsang and wítegung,
- Homl. Th. i. 188, 16-19 .
Bosworth, Joseph. “sealm-sang.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/27222.
Checked: 2