seárian
- verb [ weak ]
-
Eorþan indryhto ealdaþ and searaþ,
- Exon. Th. 311, 9 ;
- Seef. 89 .
-
His leáf and his blǽda ne fealwiaþ ne ne seáriaþ
folium ejus non decidet.
- Ps. Th. 1, 4 ,
-
Hé (Regulus) slápan ne mehte, óþ hé swá seárigende his líf forlét,
- Ors. 4, 6 ;
- Swt. 178, 24 .
Bosworth, Joseph. “seárian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/27261.
Checked: 2