Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

side-ful

  • adjective
Dictionary links
Grammar
side-ful, [side-full]; adj.
of good behaviour or manners, honest, modest, virtuous, sober
Show examples
  • Sideful

    pudicus,

    • Wrt. Voc. i. 51, 33
    • .
  • Se árfæst snoter eádmod sidefull séfre clǽne wæs

    qui pius, prudens, humilis, pudicus, sobrius, castus fuit,

    • Hymn. Surt. 137, 1
    • .
  • Sidefull mann and mid þeáwum gefrætwod,

    • Homl. Th. i. 596, 31
    • .
  • Sideful

    pudica, casta,

    • Hpt. Gl. 439, 16
    • .
  • On ánre tíde twá mǽdencild cumaþ, and biþ ðæt án sydefull and ðæt óðer sceandlíc,

    • Homl. Skt. i. 5, 280
    • .
  • Sidefulre

    pudicae, castae,

    • Hpt. Gl. 428, 48
    • .
  • Ða heáhfæderas wǽron sidefulle on þeáwum and sýferlíce lybbende,

    • Homl. As. 37, 327
    • .
  • Wé witon ðæt manega sydefulle clericas (many honest clerks) nyton hwæt byþ quadrans,

    • Anglia viii. 306, 27
    • .
of dress, sober, modest, decorous
Show examples
  • Mid háligre drohtnunge and sidefullum gyrlan,

    • Homl. Th. i. 546, 25
    • .
Etymology
[
Sannte Marȝe wass shammfasst & daffte & sedefull, Orm. 2175.
]
Similar entries
v. un-sidefull.
Full form

Word-wheel

  • side-ful, adj.