slǽd
- noun [ neuter ]
-
On slédes heáfad.
- Cod. Dip. Kmbl. v. 148, 3 .
-
Andlang slǽdes on pyt,
- iii. 48, 24 :
- 407, 12 .
-
Tó brocces slǽde,
- 233. 34 .
-
On ðæt slǽd,
- 385, 28 .
-
Óþ ðæt niéhste slǽd,
- 416, 21 .
-
On slǽð,
- 25, 24 .
-
To wulfslǽde,
- 456, 6 .
-
On Fugelsléd; of ðam sléde,
- 48, 21 .
-
In barfodslǽd; and swá on timberslǽd . . . on hamslǽdes heáfdan,
- 380, 25 - 6 .
-
On fearaslǽd,
- 385, 30 .
-
On dæt riscslǽd,
- 437, 15 .
-
Ondlong slǽðbróces,
- 405, 17 .
-
Dameris beforan ðæm cyninge farende wæs swelce heó fleónde wǽre óþ hió hiene gelǽdde on án micel slǽd. . . . Ðǽr wearþ Cirus ofslægen and twá þúsend monna mid him
Tomyris simulat diffidentiam, paulatimque cedendo, hostem in insidias vocat. Ibi quippe, compositis inter mantes insidiis, ducenta millia Persarum cum ipso rege delevit,
- Ors. 2, 4 ;
- Swt. 76, 29 .
-
Cf.
Iulius ferde ut of Doure in to ane muchele slæde & his folc hudde,
- Laym. 8585 .
-
Heó talden whar me heom kepen mihte in ane slade deopen,
- 26887 .
Geond slades & geon dunen,
- 28365 .
-
By slente oþer slade,
- Allit. Pms. 5, 141 .
-
Loke a littel on þe lannde on þi lyfte honde & þon schal se in þat slade þe self chapel,
- Gaw. 2147 .
Bosworth, Joseph. “slǽd.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/27925.
Checked: 2