swefen
- noun [ neuter ]
: — Hit wæs deáðes swefn . . . menniscra morð.
- Cd. Th. 45, 1 ;
- Gen. 720.
Hí slépon swæfnum
dormierunt somnum
,- Ps. Spl. 75, 5.
Gif ic selle swefnu ł slǽp eágum mínum
si dedero somnum oculis meis,
- Ps. Lamb. 131, 4.
-
Hé rehte him his swefen ( somnium ) and bæd, ðæt hig him sǽdon, hwæt ðæt swefen beheóld,
- Gen. 41, 8.
-
Him wearð on slǽpe swefen ætýwed,
- Cd. Th. 247, 13 ;
- Dan. 496.
-
Swefn,
- 257, 7 ;
- Dan. 654.
-
Hé ne wisse word swefnes sínes,
- 223, 27 ;
- Dan. 126.
-
Com on sefan hwurfan swefnes wóma,
- 222, 25 ;
- Dan. 110 : Elen. Kmbl. 142 ;
- El. 71 .
-
Óðer swefen hine mǽtte and hé rehte ðæt his bróðrum: ' Ic geseah on swefne ( per somnium ),'
- Gen. 37, 9.
-
For ðære gesihðe ðe hé on ðæm swefne geseah,
- Past. 16 ;
- Swt. 101, 18 .
-
Ðá stód him sum mon æt ðurh swefen ( per somnium ) . . . Ðá hét heó secgan ðæt swefen.
- Bd. 4, 24 ;
- S. 597, 11-31.
-
Swefn,
- Cd. Th. 159, 16 ;
- Gen. 2635.
-
Tó ásecganne swefen,
- 224, 1 ;
- Dan. 129.
-
Swefnu gefremminge habbaþ
dreams will have accomplishment,
- Lchdm. iii. 186, 12.
-
Swefenu,
- 196, 11 .
-
Swefna ýdele sint,
- 188, 21.
-
Swefne (swæfna) gewisse synt,
- 186, 19, 27.
-
Feor áweg gewítan swefna and nihta gedwymeru
procul recedant somnia et noctium fantasmata,
- Hymn. Surt. 11, 29.
-
Ic swefna cyst secgan wylle,
- Rood Kmbl. 1 ;
- Kr. 1.
-
Hí áféngon andsware on swefnum,
- Mt. Kmbl. 2, 12 .
-
On swefnum (soefnum. Lind.) gemynegod,
- 22: Homl. Th. i. 88, 15.
-
Heó ádrǽfe swefnu
pellat sompnia,
- Hymn. Surt. 37, 6.
Bosworth, Joseph. “swefen.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/29601.
Checked: 2