Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

tinen

  • adjective
Dictionary links
Grammar
tinen, adj.
Of tin
Show examples
  • Tinen

    stagneus,

    • Ælfc. Gr. 5;
    • Zup. 15, 11.
  • Ǽlc calic gegoten beó, gylden oððe seolfren (oððe) tinen, ðe man húsl on hálgige,

    • L. Edg. C. 41;
    • Th. ii. 252, 21 note.
  • Tynen,

    • L. Ælfc. C. 36;
    • Th. ii. 360, note 2.
  • On tinum ( = tinenum) fæte,

    • Lchdm. ii. 236, 5.
  • With tynnen tonges,

    • Pall. 152, 99.
Etymology
[
O. H. Ger. zinín stanneus.
]
Full form

Word-wheel

  • tinen, adj.