treddian
- verb [ weak ]
-
Raþe æfter ðon on flór feónd treddode,
- Beo. Th. 1455;
- B. 725.
-
Cyning of brýdbúre tryddode,
- 1848; B. 922.
-
Hié of ðam grimman gryre treddedon,
- Cd. Th. 243, 21;
- Dan. 439.
-
Streámas ðú miht on treddian eorðan gelíce
flumina pertransivit pede,
- Ps. Th. 65, 5.
Bosworth, Joseph. “treddian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/30980.
Checked: 2