treówe
- adjective
-
Wæs hiera sib ætgædere, ǽghwylc ððrum trýwe.
- Beo. Th. 2334 ;
- B. 1165.
-
Hé spræc to his onbehtþegne, to his treówum gesíþe.
- Exon. Th. 179, 29 ;
- Gú. 1269.
-
Hié ne beóþ nánum men getreówe (ne treówe. Bod. MS. ),
- Bt. 7, 1 ;
- Fox 16, 17.
-
Búton hé habbe twégra trýwra manna gewitnesse,
- L. Eth. iii. 9 ;
- Th. i. 296, 18.
-
Man namige . ii. trýwe þegnas,
- L. N. P. L. 57 ;
- Th. ii. 298, 31.
-
His freónd se treówesta (getreówesta, Bd. M. 126, 30)
fidissimus atnicus illius,
- Bd. 2, 12 ;
- S. 513, 17.
Bosworth, Joseph. “treówe.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31004.
Checked: 2