Twi-fyrd
- noun [ masculine ]
-
On ðære stówe ðe is cweden Æt Twyfyrde
in loco qui dicitur Ad Twifyrde, quod significat, ad duplex vadum,
- Bd. 4, 28 ;
- S. 606, 5.
-
Æt Twyfyrde,
- Cod. Dip. Kmbl. i. 114, 33.
Tó Twyfyrde,
- iii. 203, 22.
-
Of Twufyrde . . . æft on Twyfyrde,
- v. 147, 28-148, 22.
-
On Twyfyrd; of Twyfyrde,
- iii. 444, 7. ¶
- In Latin charters:
Apud Twyfird,
- v. 130, 31.
-
The form Twyford also occurs
Of Twyforde andlang Auene ðære eá swá ðæt mynstre stondeþ ofer Alne streám,
- vi. 220, 5.
-
Cf. Circum fluuium Alne in loco qui dicitur Aet Tuiford,
- i. 29, 6.
-
In loco qui Tuiforda appellatur,
- 74, 31.
Bosworth, Joseph. “Twi-fyrd.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31267.
Checked: 2