twinclian
- verb [ weak ]
-
Se spearca ðara gódra weorca ðe tuinclaþ beforan mannum
cuncta, quae poram hominibus rutilant,
- Past. 14 ;
- Swt. 87, 6.
-
Ic ðæt lytle leóht geseah twinclian,
- Bt. 35, 3 ;
- Fox 158, 32.
Bosworth, Joseph. “twinclian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31302.
Checked: 2