twislian
- verb [ weak ]
-
Ðǽr ða wegas twisligaþ,
- Cod. Dip. Kmbl. iii. 409, 4: iv. 66, 15.
-
Ðǽr ða brócas twisliaþ,
- v. 198, 34.
-
Tunge fele-twiselende
dispertite lingue;
cloven tongues
- (Acts 2, 3), O.E. Homl. ii. 117, 29.
Bosworth, Joseph. “twislian.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31328.
Checked: 2