þingung
- noun [ feminine ]
-
Þingunge
interventu,
- Wrt. Voc. ii. 111, 28: 48, 76 .
-
Hí on friþe wunedon þurh ðære cwéne þingunge,
- Homl. Ass. 101, 313 .
Ðæt ic mid eallum ðone wæstm árfæstre ðingunge geméte
ut apud omnes fructum piae intercessionis inveniam,
- Bd. pref. ;
- S. 472, 39 .
-
Hé ðære eádigan Marian fultumes and ðingunge bæd,
- Homl. Th. i. 448, 19 .
-
Gif wé for synfullum mannum gebiddaþ and hí ðære ðingunge unwurðe synd,
- ii, 528, 12,
- i. 88, 33: ii. 110, 30 .
-
Eádges Ióhannes ðincgunge
(intercessione)
- Rtl. 46, 30: 51, 16 .
-
Ús tó þingunge,
- Chart. Th. 240, 24 .
-
Ðurh ða bróþorlícan ðingunge
per intercessionem fraternam,
- Bd. 4, 22 ;
- S. 593, 22: 5, 19 ;
- S. 640, 42 :
- Homl. Th. i. 76, 22 .
-
Ðǽr nǽnige þingunga ne beóþ,
- Blickl. Homl. 95, 30 .
-
Wé biddaþ þingunga æt hálgum mannum,
- Homl. Th. i. 174, 9 .
-
Mid hira ðingengum,
- Past. 10 ;
- Swt. 63, 15 .
-
Þurh bisceopes þingunga
ex episcopi interventu,
- L. Ecg. P. i. c. ix ;
- Th. ii. 170, 17 .
Bosworth, Joseph. “þingung.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/31877.
Checked: 2