Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

wacen

  • noun [ feminine ]
Dictionary links
Grammar
wacen, (-an, -on, -un), e; f.
wakefulness, sleeplessness
Show examples
  • Ðone intingan ðínre unrótnisse and ðínre wacone (wæcene,

    • Bd. M. 128, 23
    )

    tuae moestitiae et insomniorum causam,

    • Bd. 2, 12
    • ;
    • S. 513, 41
a watch, vigil
Show examples
  • 'Wel ðú dést ðæt ðú nalæs ðé slǽpe forgeáfe, ac má woldest wæccan (weacenum,

    • Bd. M. 354, 7
    ) and gebedum ætfeolan.' Cwæþ hé: 'Ic wát ðæt mé ðæs is micel ðearf, ðæt ic hálwendum weacenum ætfeole,'

    • Bd. 4, 25
    • ;
    • S. 601, 1-3.
a watch, a division of the night
Show examples
  • Ðiú feórða waccen (feórþe ðære wacone,

    • Rush.
    )

    quarta vigilia,

    • Mt. Kmbl. Lind. 14, 25.
  • Ymb ða feárða wacune (wacan,

    • Lind.
    )

    circa quartam uigiliam,

    • Mk. Skt. Rush. 6, 48.
  • On ða æfterra wacone (waccane,

    • Lind.
    )

    in secunda uigilia,

    • Lk. Skt. Rush. 12, 38
    • .
a watch, guard
Show examples
  • Haldende wacone (wacana,

    • Lind.
    ) næhtes

    custodientes uigilias noctis,

    • 2, 8.
a rousing, an incitement
Show examples
  • Wacana mægna

    incitamenta virtutum,

    • Rtl. 63, 36.
Similar entries
v. on-wacan; f.; wæcen.
Linked entries
v.  a-wacan wacan wacon wæcen weacen.
Full form

Word-wheel

  • wacen, n.