wǽpned-mann
- noun [ masculine ]
-
Þriwa on gére ǽlc wǽpnedman (omne masculinum tuum) ætýwð beforan Drihtne,
- Ex. 23, 17: Num. 34, 23.
-
Wǽpnedman (-men?)
mares,
- Wrt. Voc. ii. 58, 50.
-
Se cyning wæs gód wǽpnedman
rex erat vir bonus,
- Bd. 3, 7 ;
- S. 529, 39.
-
Ðú (Eve) scealt wǽpnedmen wesan on gewealde,
- Cd. Th. 56, 29 ;
- Gen. 919.
-
Wæs se gryre læssa efne swá micle swá bið wíggryre wífes be wǽpnedmen,
- Beo. Th. 2573 ;
- B. 1284.
-
God hí geworhte wǽpnedman and wímman (wǽpman and wýfman,
- MS. A.
- MS. B.
- Rush.
masculum et feminam fecit eos Deus,
- Mk. Skt. 10, 6.
-
Heó eode tó ðære wǽpnedmanna stówe
(ad locum virorum)
- Bd. 3, 11 ;
- S. 536, 19.
-
XX M wífmonna and wǽpnedmonna
viginti millia puerorum ac foeminarum,
- Ors. 3, 7 ;
- Swt. 116, 31.
-
Ðara manna eallra, mid wífmannum and wǽpnedmannum,
- Blickl. Homl. 79, 19.
-
Hiora wíf ofslógan ealle ða wǽpnedmen ðe him on neáweste wǽron,
- Ors. 1, 10 ;
- Swt. 48, 1, 6, 8.
-
Gif man scyle mugcwyrt tó lǽcedóme habban, ðonne nime man ða reádan wǽpnedmen and ða grénan wífmen,
- Lchdm. iii. 72, 20.
Bosworth, Joseph. “wǽpned-mann.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/34406.
Checked: 2