wealh-wyrt
- noun [ feminine ]
-
Walhwyrt, uualhuyrt, ualuyrt
ebulum, elleus,
- Txts. 59, 714.
-
Wealwyrt
ebulum,
- Wrt. Voc. ii. 28, 75.
Walwyrt
,- i. 30, 58.
-
Wealwyrt ł ellenwyrt
ebule ł eobulum,
- Lchdm. iii. 302, col. 1.
-
Wælwyrt vel ellenwyrt. Genim ðás wyrte ðe man ebulum and óðrum naman ellenwyrte nemneþ, and eác sume men wealwyrt hátaþ,
- i. 202, 3-6.
-
Uualhwyrt
intula,
- Txts. 69, 1075.
-
Wealewyrt,
- Wrt. Voc. ii. 48, 71.
-
Walwyrt
,- Wülck. Gl. 299, 8 ( this gloss is omitted by Wright):
- Lchdm. iii. 303, col. 1.
-
Wealwyrt
,- ii. 64, 27: 70, 2.
-
Wælwyrt,
- iii. 30, 13.
-
Wealwyrte wyrttruman
,- ii. 108, 7.
-
Wealwyrte moran,
- 264, 20.
-
Wælwyrte
,- i. 354, 13.
-
Genim wealwyrt,
- 66, 14.
-
Nime wealwyrt nioþowearde,
- 118, 2.
-
Wælwyrt,
- 38, 17.
Bosworth, Joseph. “wealh-wyrt.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/34784.
Checked: 1