weóce
- noun [ feminine ]
-
Weóce
licinius
- Wrt. Voc. ii. 54, 19.
-
Leóhtfæt
lucernarium,
candelsnytels
emunctorium,
weóce
papirus,
- i. 26, 56
-
Weócan (papyrum) settan
to put a wick to a lamp
- Lchdm. iii. 348, col. 1.
-
Ðonne ðú blácernes behófige . . . wǽt mid ðínum scytefingre on midden, swylce ðú weócan settan wylle
- Techm. ii. 126, 3.
-
Riscene weócan
fila scirpea
- Germ. 391, 15.
-
Wéocan
accendilia
- Wrt. Voc. i. 66, 46:
cicindilia
- 284, 26.
Wiócum
cicindilibus, stuppulis
- Hpt. Gl. 470, 77.
Weócum
- Wrt. Voc. ii. 80, 43 : 131, 13.
Bosworth, Joseph. “weóce.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/35102.
Checked: 2