wígend
- noun [ masculine ]
-
Wígend weorðtullost (
Beowulf
),- Beo. Th. 6189 ;
- B. 3099.
-
Ðæm wíggende (
Constantine
),- Elen. Kmbl. 1964 ;
- El. 984.
-
Ðone wíggend (
Holofernes
),- Judth. Thw. 25, 13 ;
- Jud. 258.
-
Wígend cruncon wundum wérige,
- Byrht. Th. 140, 43 ;
- By. 302 ;
- Beo. Th. 6279 ;
- B. 3144.
-
Wígend unforhte,
- Cd. Th. 189, 6 ;
- Exod.180.
-
Wígend, céne under cumblum,
- Andr. Kmbl. 2408 ;
- An. 1205.
-
Wíggend,
- Judth. Thw. 22, 20 ;
- Jud. 69: 23, 26 ;
- Jud. 141.
-
Wígendra scolu (
Ulysses and his men
),- Met. 26, 31.
-
Wíggendra,
- Andr. Kmbl. 2191 ;
- An. 1097.
-
Hé ðǽt word ácwæþ tó ðám wíggendum,
- Judth. Thw. 25, 29 ;
- Jud. 283.
-
Wígend weccean,
- Beo. Th. 6040 ;
- B. 3024 :
- Elen. Kmbl. 211 ;
- El. 106.
-
Se wígend, Nergendes þegen,
- Mathias, Menol. Fox 49 ;
- Men. 24.
-
Ða wígend, cempan coste (
St. Andrew and St. Matthew
),- Andr. Kmbl. 2108 ;
- An. 1055.
-
Wuldres wynn, wígendra þrym,
- 1774 ;
- An. 889.
-
Wígend (
St. Andrew's disciples
),- 1699 ;
- An. 852.
-
Gelǽdde ða wígend (those in the ark) weroda Drihten,
- Cd. Th. 85, 7 ; Gen. 1411.
a lord, chief
:--Wígendra hleó, freáwine folca (Hrothgar),
- Beo. Th. 863; B. 429 : (Sigemund),
- 1803 ; B. 899 : (the Deity),
- Andr. Kmbl. 1011; An. 506 : (St. Andrew),
- 1792 ; An. 898.
-
Ðú eart weoroda God, wígendra hleó, helm alwihta,
- Exon. Th. 25, 31 ;
- Cri. 409.
-
Wíggendra hleó, Eádmund cyning,
- Chr. 942 ;
- Erl. 116, 18.
Bosworth, Joseph. “wígend.” In An Anglo-Saxon Dictionary Online, edited by Thomas Northcote Toller, Christ Sean, and Ondřej Tichy. Prague: Faculty of Arts, Charles University, 2014. https://bosworthtoller.com/35650.
Checked: 1