Bosworth Toller's

Anglo-Saxon

Dictionary online

wígend

  • noun [ masculine ]
Dictionary links
Grammar
wígend, wíggend, es; m.
a fighting man, a warrior, soldier
Show examples
  • Wígend weorðtullost (

    Beowulf

    ),
    • Beo. Th. 6189
    • ;
    • B. 3099.
  • Ðæm wíggende (

    Constantine

    ),
    • Elen. Kmbl. 1964
    • ;
    • El. 984.
  • Ðone wíggend (

    Holofernes

    ),
    • Judth. Thw. 25, 13
    • ;
    • Jud. 258.
  • Wígend cruncon wundum wérige,

    • Byrht. Th. 140, 43
    • ;
    • By. 302
    • ;
    • Beo. Th. 6279
    • ;
    • B. 3144.
  • Wígend unforhte,

    • Cd. Th. 189, 6
    • ;
    • Exod.180.
  • Wígend, céne under cumblum,

    • Andr. Kmbl. 2408
    • ;
    • An. 1205.
  • Wíggend,

    • Judth. Thw. 22, 20
    • ;
    • Jud. 69: 23, 26
    • ;
    • Jud. 141.
  • Wígendra scolu (

    Ulysses and his men

    ),
    • Met. 26, 31.
  • Wíggendra,

    • Andr. Kmbl. 2191
    • ;
    • An. 1097.
  • Hé ðǽt word ácwæþ tó ðám wíggendum,

    • Judth. Thw. 25, 29
    • ;
    • Jud. 283.
  • Wígend weccean,

    • Beo. Th. 6040
    • ;
    • B. 3024
    • :
    • Elen. Kmbl. 211
    • ;
    • El. 106.
a noble, strenuous man
Show examples
  • Se wígend, Nergendes þegen,

    • Mathias, Menol. Fox 49
    • ;
    • Men. 24.
  • Ða wígend, cempan coste (

    St. Andrew and St. Matthew

    ),
    • Andr. Kmbl. 2108
    • ;
    • An. 1055.
  • Wuldres wynn, wígendra þrym,

    • 1774
    • ;
    • An. 889.
  • Wígend (

    St. Andrew's disciples

    ),
    • 1699
    • ;
    • An. 852.
  • Gelǽdde ða wígend (those in the ark) weroda Drihten,

    • Cd. Th. 85, 7 ; Gen. 1411.
    ¶ in the phrase wígendra hleó

    a lord, chief

    :--

    Wígendra hleó, freáwine folca (Hrothgar),

    • Beo. Th. 863; B. 429
    • : (Sigemund),
    • 1803 ; B. 899
    • : (the Deity),
    • Andr. Kmbl. 1011; An. 506
    • : (St. Andrew),
    • 1792 ; An. 898.
  • Ðú eart weoroda God, wígendra hleó, helm alwihta,

    • Exon. Th. 25, 31
    • ;
    • Cri. 409.
  • Wíggendra hleó, Eádmund cyning,

    • Chr. 942
    • ;
    • Erl. 116, 18.
Etymology
[
O. Sax. O. Frs. wígand
:
O. H. Ger. wígant bellator, pugnator, mars, armatus
.]
Similar entries
v. burg-, byrn-, gár-, lind-, rand-, sweord-wígend (-wígende).
Full form

Word-wheel

  • wígend, n.